آنچـه ميـخـواهـيم نــيستيم
وآنچه هستـيم نـميخواهيم
آنـچـه دوست داريـم نـداريم
وآنچه داريـم دوسـت نداريم
وعجيب است هنـوزامـيدوار
به فـردائي روشـن هستيم

اشیونه رو به هم ریخت
بازی دسته زمونه
من یه سرگردون عاشق اون نمی خواد که بمونه
توی چشماش نمی خونم غصه های آشنایی
من هنوز باور ندارم این دوتا چشم ها همونه
عاشقا ای عاشقا

س . ا : کمر به قتل من بسته ای ؟

و پاهایم مغموم ایستگاهی‌ست خالی از مقصد
که نیستی کنارم
کنارم باش
چه فرق می‌کند؟
حالادیگر چه شیر باشم چه روباه
دو روی سـکه خطِ چـشمِ توسـت

واقعا این زمانه چه نامرده بیش از اونی که فکرش رو بکنید .

الان داشتم وبلاگ های بچه ها رو میدیدم .

اکثر بچه ها بخیال وبلاگ هاشون شدن و یا وبلاگهاشون رو حذف کردند .

یه لحظه دلم غریب شد یاد دوران جاهلیت افتادم .

وای وای چه دورانی داشتیم کاش میشد زمان رو برگردونیم به عقب . اما چه بد که نمیشه !!

دلم برای همه چیز تنگ شده . حتی برای مسخره بازی های خودم :)

و باز هم لعنت به این مورتک . تمامی این اتفاقات همش تقصیر مورتکه :))

میخوام برم , میخوام برم من دیگه طاقت ندارم

مثل پرند از قفس به سوی تو پر میزنم 

از این همه قشنگی ها به آسونی دل می کنم

وقتی به خاکت میرسم , بریده دیگر نفسم

پیش تو زانو میزنم تو رو باگریه می بوسم

بدون تو ای نفسم , من دیگه طاقت ندارم

پ ن :

      لعنت به زندگی

      لعنت به خودم 

      لعنت به این زندگی بی روح 

      لعنت به همه زمین و زمان